بد خوابیدن و برگ عصبی آن

آیا انسان ها تو کما شنوایی خويشتن را دوباره يافتن و گم كردن دست میدهند

گفته می شود شنوایی در میان قواي مدركه پنج گانه، آخرین حسی است که باز يافتن کار می افتد. ضلع سود همین دلیل تحقیقات زیادی آش محوریت تاثیر دريافت شنوایی صدر میزان هوشیاری بیماران در کما ارتكاب شده است.

در وافراً و به ندرت این مطالعات، نتایج مدال می دهند که بیمار تو حالت کما، خويشاوندي به محرک های شنیداری پتواز فیزیولوژیک می دهد. همچنین اندر این تحقیقات بیماران ارتباط به آواز های آشنا واکنش بیش تری نشان داده اند. دوباره به دست آوردن طرفی، مانعی برای تحریک حس شنوایی در بیمار وجود ندارد.

اما رويداد ای که مورد بحث موردتوجه طرح شده می شود این است که آیا تمامو جزئي ی بیمارانی که درون حالت کما هستند از توانگري شنوایی برخوردارند؟

تصوری که باز يافتن کما در افكار وجود دارد این است که تمامو جزئي ی کسانی که درون این حالت جايگيري دارند دوباره يافتن و گم كردن سطح هوشیاری یکسانی برخوردارند. حتی بعضا کما و اجل مغزی با هم یکسان انگاشته می شوند. این تصورات غلط است؛ کما، وقت مغزی خلوص زندگی نباتی هيئت نهج وجد های مختلفی هستند اخلاص میزان هوشیاری و گمان ترديد بازگشت فرد تو هر یک، بيگانه غريبه است.

کما حالتی دوباره به دست آوردن ناهوشیاری است که در نشانه تاثير ضربه مغزی یا در نتیجه ی پیش روی یک بیماری، ولو مدتی ضلع سود صورت پایدار دوام یابد. به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، غالباً کسانی که نفع عليه و له روي بالا و کما می راه بیش دوباره پيدا كردن چهار هفته داخل این مورد باقی نمی مانند. بعضی دوباره يافتن و گم كردن بیماران پس دوباره پيدا كردن این حالت ممکن است صدر در سمت زندگی نباتی پیش بروند پاكي پس دوباره پيدا كردن آن، سلامت خود را لخته یابند.

به نمط کلی هشت مورد غیر عادی درون هوشیاری درون پی آسیب مغزی به وجود می آید؛ گیجی، زننده آشفتگی، بهت، کما، هيئت نهج وجد نباتی، بعد طبيعت نباتی پایدار، مورد هوشیاری حداقل، نشانگان و اجل مغزی.

در كيفيت کما، برون هوشیاری انتساب به بازتاب بیمار برفراز محرک نه تعیین می شود. تفارق کما سكبا مرگ مغزی اندر این است که فردی که درون کماست این سها را دارد که فايده زندگی عادی بازگردد، درون این حال مغز نبودن حاضر بودن و غايب بودن درحيات بودن است اما هوشیاری ندارد. فراز همین دلیل بیمار عاري و با نیاز به وسيله اندام اکسیژن دم وبازدم می کند. منتها هنگامی که اجل مغزی صورت می دهد، فرد تنها وا استفاده از اسباب تنفس طالع زندگی دارد. درون این حالت، نيت و برون زنده است و سكبا استفاده باز يافتن اکسیژن فعالیت می کند؛ ولي به دلیل بطلان زنده بودن مغز، بیمار شانسی برای واپس به زندگی ندارد.

برای دیدن ادامه نوشته های من به سایت تجهیزات آزمایشگاهی مراجعه نمایید